ReadyPlanet.com
dot dot
bulletคำบูชาหลวงปู่โลกอุดร
bulletวัตถุประสงค์ของการตั้งพระพุทธศาสนา
bulletที่ตั้งของบริษัท สุ จิ ปุ ลิ จำกัด
dot
Newsletter

dot
bulletการอุทิศบุญกุศล โดย หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม
bulletอนาคตประเทศไทย โดย หลวงปู่ฤาษีลิงดำ
bulletการคิดแบบโยนิโสมนสิการ
bulletปฏิจจสมุปบาท หรือ อิทัปปัจจยตา
bullet๕ ผู้ต้องธรณีสูบในพุทธประวัติ
bulletชื่อและอักษรย่อพระไตรปิฎก ฉบับของมจร.
bulletกรรมฐานเปิดโลก โดยหลวงปู่คง จตฺตมโล
bulletหลวงปู่สรวงเมตตารักษาโรคเอดส์
bulletกัลยาณมิตร
bulletอริยทรัพย์
bulletอุดมมงคล๓๘ ประการ
bulletบทเรียน : คนอกตัญญู
bulletมณีโจรชาดก
bulletพระนางพิมพา : นางแก้วคู่บุญบารมีพระพุทธเจ้า
bulletการไม่คบคนพาล : เป็นอุดมมงคลของชีวิต
bulletกรรมของ "พระรถเมรี"
bulletมัทนะพาธา : ตำนานดอกกุหลาบ
bulletพระสุธน-มโนราห์
bulletพญาครุฑ : ปกป้องชาติ ศาสน์ และกษัตริย์
bulletตัวอย่าง : ตายจากคนเดิมไปเกิดเป็นคนใหม่
bulletหนี้กรรมข้ามชาติ : ของหลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม
bulletตำนาน : สิงหไตรภพ
bulletกุสชาดก
bulletนิทาน : หลวิชัย-คาวี
bulletนิทาน : พิกุลทอง
bulletกรรมของ "นางอุสา-ท้าวบารส"
bulletตำนาน : พญาคันคาก รบกับ พระยาแถน
bulletพระคาถา : ชินบัญชร
bulletตำนานรักอมตะ : เขาสามศพ(เขาสามมุก)
bulletตำนานรักอมตะ ; ผาแดง-นางไอ่
bulletตายแล้วเกิดใหม่
bullet"๑๘" : ศาสตร์จักรพรรดิ
bulletกุดสะราชชาดก : สังข์ศิลป์ชัย
bulletสุตตธนุชาดก
bulletวรวงสชาดก
bulletวนาวนชาดก
bulletพากุลชาดก
bulletกรรมของ "พระนล-พระนางทมยันตี"
bulletมหาสตรี : สาวิตรี
bulletกรรมของ “พระลอ-พระลักษณวดี-พระเพื่อน-พระแพง”
bulletตำนาน "พระนางจามเทวี"
bulletพระพี่นางสุพรรณกัลยา
bulletกรรมของ"จันทะโครพ"
bulletปาจิตตกุมารชาดก : ตำนานเมืองพิมาย
bulletพาราณสิราชชาดก
bulletจันทกินนรชาดก : ความรักของพระนางพิมพา
bulletสุวรรณหังสชาดก : โลภมากลาภหาย
bulletฉัททันตชาดก : กรรมของพญาช้างฉัททันต์
bullet๑๖ คำทำนายของพระพุทธเจ้า
bulletตำนานเพลงสาธุการ
bulletฉางเอ๋อ : ตำนานพระจันทร์คู่โลก
bulletสสปัณฑิตชาดก : กระต่ายผู้สละชีวิต
bulletนิทานชาดก : กลโกงพ่อค้า
bulletนิทานชาดก : ตายเพราะไม่เรียน
bulletสมุทรโฆสชาดก : สมุทโฆษคำฉันท์
bulletสุวรรณสังข์ชาดก : สังข์ทอง
bulletพระยากง-พระยาพาน-ยายหอม : พระปฐมเจดีย์ และพระประโทนเจดีย์
bulletสมุททชาดก
bulletเจ้าแม่สร้อยดอกหมาก : ตำนานการสร้างหลวงพ่อโต วัดพนัญเชิง
bulletเจ้าแม่กวนอิม : เทพเจ้าแห่งความเมตตา
bulletเวรย่อมระงับด้วยการไม่ผูก(จอง)เวร
bulletชีวกโกมารภัจ : แพทย์ผู้ทำการรักษาพระพุทธเจ้า
bulletมหากาพย์ : พระอภัยมณี
bulletตำนาน : หลวิชัย-คาวี
bulletนิทาน : กาฬเกด
bulletนิทาน : ท้าวหงส์หิน
bulletตำนานรักอมตะ : นางฟ้าหยาด-ท้าวจันทราช
bulletอิเหนา
bulletตำนานอมตะ : นางไข่ฟ้า - ท้าวสุพรหมโมกขา
bulletท้าวคัชนาม
bulletพระโคบุตร
bulletพรหมจักรกุมารชาดก
bulletไกรทอง
bulletขูลู - นางอั๊ว
bulletขุนแผนแสนสะท้าน
bulletสุดยอดวีรกรรมของพระองค์ดำ ณ ทุ่งมหาราช
bullet"พญาครุฑ" กับ "พญานาค"
bulletวิญญาณบรรพบุรุษช่วยลูกชายให้ปลอดภัย
bulletตำนาน : สงกรานต์
bulletช้างต้นมงคลชัย ไปอยู่ที่วัดอัมพวัน สิงห์บุรี
bulletทีฆีติโกสลชาดก
bulletอกตัญญุตาชาดก
bulletนางผมหอม
bulletเจ้าหญิงแตงอ่อน




นิทานชาดก : อ้ายร้อยกาบลาน article

นิทานชาดก : อ้ายร้อยกาบลาน

(อ่านว่า “อ้ายฮ้อยกาบลาน”)

ก.  ที่มา

ธัมม์หรือคัมภีร์ชาดกล้านนาเรื่องอ้ายร้อยกาบลานมีปรากฏไม่มากแหล่งนัก ต้นฉบับที่ใช้ศึกษามาจากวัดห้วยไคร้หลวง อ.แม่สาย จ. เชียงราย เป็นคัมภีร์จำนวน ๒ ผูก จำนวนรวม ๔๐ หน้าใบลาน จารเมื่อ พ..๒๕๐๙ ซึ่ง ดร.ฮารัลด์ ฮุนดิอุส และ อาจารย์สิงฆะ วรรณสัย ได้นำมาถ่ายทำเป็นไมโครฟิล์ม โดยการสนับสนุนของมูลนิธิ เยอรมัน รีเสอร์ช ฟาวเดชั่น (..๒๕๑๕-๑๗) มีใจความโดยย่อดังนี้

                 ครั้งหนึ่ง พระภิกษุสนทนากันในโรงธัมมสภาคสาลาว่า พระเทวทัตพยายามปองร้ายพระพุทธองค์อยู่เสมอๆแต่ก็ไม่สามารถกระทำได้ ครั้นพระพุทธองค์ทรงทราบด้วยทิพยโสตญาณก็เสด็จไปในที่ประชุมสงฆ์นั้นแล้วตรัสว่า ในอดีตพระเทวทัตก็เคยกระทำเช่นนั้นมาก่อน เมื่อภิกษุได้ทูลอาราธนาแล้ว พระพุทธองค์ได้นำเรื่องในอดีตชาติหนึ่งของพระองค์มาตรัสเทศนา ดังนี้

ข.  เนื้อเรื่อง(โดยย่อ)

                 นานมาแล้ว มีทุคคตะ(คนยากจน)สองคนผัวเมียอาศัยอยู่นอกเมืองพาราณสี ทั้งสองมีบุตรชายซึ่งเป็นพระโพธิสัตว์รูปงามคนหนึ่งมาเกิดด้วย แต่เนื่องจากความยากจน จึงต้องใช้กาบของใบลานมาร้อยเป็นเสื้อผ้า ให้กุมารผู้นั้นได้สวมใส่กันอุจาด จึงได้ชื่อว่า “อ้ายร้อยกาบลาน” กุมารโพธิสัตว์มีเพื่อนที่คบหากันมาแต่เด็กเป็นลูกชายของเศรษฐีผู้หนึ่งในหมู่บ้าน บุตรเศรษฐีมักจะไป “แอ่วสาว” คือไปเยือนเพื่อเกี้ยว “นางอัจฉรา” พระธิดารูปงามของพญาเจ้าเมืองพาราณสี โดยมักจะไปเยือนนางหลังอาหารมื้อเย็น

วันหนึ่งลูกเศรษฐีชวนอ้ายร้อยกาบลานไปเยือนนางอัจฉรา แต่พระโพธิสัตว์ก็ว่าตนไม่มีเสื้อผ้าสวมใส่ บุตรเศรษฐีก็ว่าจะให้ยืมเสื้อผ้า อ้ายร้อยกาบลานคิดว่าหากตนจะไปโดยมือเปล่าก็ไม่สมควร จึงตั้งใจไปหาไม้มาทำ “ซึง” หรือ “พิณ” พอเจอไม้ “ซางฅำ” หรือ “ไผ่หลือง”สามต้นก็เข้าไปตัดเมื่อตัดลำแรกขาดก็พุ่งหายเข้าไปในดิน พอลำที่สองขาดก็พุ่งหายไปในท้องฟ้า อ้ายร้อยกาบลานจึงหาเถาวัลย์มามัดไม้ซางฅำลำที่สามไว้กับไม้ต้นอื่นแล้วตัด ไม้ลำที่สามแม้ไม่หายไปไหนแต่ก็แตกแล่งตลอดลำ อ้ายร้อยกาบลานถึงกับร้องไห้รำพันว่าตนยากจนถึงกับไม่มีอันจะกิน ไม่มีแม้เสื้อผ้าจะสวมใส่แล้ว แค่มาตัดไม้ก็ยังไม่ได้อีก จึงคิดว่าหากหนีไปตายโดยไม่ให้คนอื่นเห็นซากก็คงจะดี

การร้องไห้ของพระโพธิสัตว์ทำให้ร้อน ไปถึง “แท่นบัณฑุกัมพลศิลาอาสน์”ของ “พระอินทร์”หรือ “ท้าวสักกะเทวราช”ทำให้พระอินทร์ต้องเสด็จลงมาแปลงเป็นชายแก่เข้าไปหาอ้ายร้อยกาบลาน แล้วถามว่าต้องการไม้ไปทำ สิ่งใด อ้ายร้อยกาบจึงว่าจะนำไม้ไปทำซึงหรือพิณ พระอินทร์จึงยื่นพิณวิเศษให้และบอกว่า พิณนั้นจะดีดให้ศัตรูหวาดกลัวหรือจะดีดให้คนทั้งเมืองหลงใหลก็ได้ จากนั้นก็กลับคืนสู่อินทรพิมาน คืนนั้น บุตรเศรษฐีก็นำเสื้อผ้ามาให้อ้ายร้อยกาบลานยืมใส่แล้วชวนกันไป “แอ่วสาว” หรือสนทนาเกี้ยวนางอัจฉรา เมื่อไปถึงอ้ายร้อยกาบลานก็บอกให้บุตรเศรษฐีขึ้นไปสนทนากับนางบนปราสาทส่วนตนเองก็นั่งรออยู่ด้านล่าง เมื่ออ้ายร้อยกาบลานรู้สึกเหงาก็เอาพิณมาดีดและอธิษฐาน ให้ผู้ได้ยินเสียงพิณนั้นเมตตารักใคร่ตน ซึ่งเสียงพิณดังกล่าวก็น้อมจิตคนทั้งหลายรวมทั้งพระธิดา ให้มีไมตรีจิตต่ออ้ายร้อยกาบลาน นางอัจฉราจึงเรียกให้อ้ายร้อยกาบลานขึ้นไปสนทนาบนปราสาท แต่อ้ายร้อยกาบลานก็ว่าตนเป็นคนจน ไม่อาจไปเสนอหน้าได้ แต่นางก็เรียกแล้วเรียกอีกจนอ้าย ร้อยกาบลานอ่อนใจจึงขึ้นไปบนปราสาทและนั่งอยู่คู่กับสหาย นางอัจฉราเห็นความสง่างามของ อ้ายร้อยกาบลานแล้วก็พอใจมาก ทั้งสองได้สนทนากันจนใจของนางเอียงเอนไปชอบอ้ายร้อยกาบลานมากกว่าบุตรเศรษฐี ฝ่ายลูกเศรษฐีที่นั่งร่วมสนทนาอยู่ด้วยนั้น ยิ่งนานก็ยิ่งเห็นท่าทีที่นางจะพอใจอ้ายร้อยกาบลานมากกว่าตน จึงคิดที่จะทำให้สหายซึ่งกลายมาเป็นคู่แข่งให้อับอายขายหน้า จึงพูดว่าอ้ายร้อยกาบลานยืมผ้าของตนไปสวมใส่และบอกให้รีบถอดคืน นางอัจฉราได้ยินเช่นนั้นก็ไปนำเสื้อผ้าอย่างดีมาให้สวมใส่แทน ลูกเศรษฐีก็นำเสื้อผ้านั้นไปบอกกับบิดาว่าราชบุตรเขยอาจเป็นอ้ายร้อยกาบลานมากกว่าตนเสียแล้ว เศรษฐีได้ยินก็เดือดร้อนใจมาก จึงออกอุบายให้ลูกแต่งวัวต่างออกไปค้าขายและให้ชักชวนอ้ายร้อยกาบลานไปด้วย หากได้โอกาสก็ให้ฆ่าเสียในป่า บุตรเศรษฐีก็ชวนอ้ายร้อยกาบลานให้ร่วมในขบวนค้าวัวต่างด้วย พอไปถึงร่มไม้ใหญ่ในป่าลึกแห่งหนึ่งก็หยุดขบวนและพักวัวพาหนะ บุตรเศรษฐีก็บอกให้อ้ายร้อยกาบลานไปหาน้ำมาดื่ม พร้อมกันนั้นก็สะกดรอยตามไปด้วย พออ้ายร้อยกาบลานไปชะโงกดูน้ำซึ่งอยู่ที่ก้นห้วยลึกลิ่วลงไป บุตรเศรษฐีก็ผลักให้อ้ายร้อยกาบลาน ตกลงไปตายอยู่ที่ก้นห้วย จากนั้นก็ให้เคลื่อนขบวนวัวต่างกลับไปเล่าให้พ่อฟัง ซึ่งเศรษฐีผู้พ่อก็พอใจ เพราะคิดว่าบุตรของตนจะได้เป็นราชบุตรเขยอย่างแน่นอน

เมื่อลูกเศรษฐีไปเยือนนางอัจฉรานั้นนางก็ถามถึงอ้ายร้อยกาบลานโพธิสัตว์ บุตรเศรษฐีก็ว่าอ้ายร้อยกาบลานป่วยและตายในป่าแล้ว โดยที่ตนได้พยายามรักษาอย่างเต็มที่แล้วแต่ก็ไม่อาจรักษาชีวิตของอ้ายร้อยกาบลานไว้ได้ นางทราบเช่นนั้นก็มีแต่ความทุกข์อยู่ในใจ บุตรเศรษฐีก็แสร้งทำเป็นเสียใจและปลอบโยนนางต่างๆ และว่าชายยากจนผู้นั้นก็เสียชีวิตไปแล้ว และเสนอให้รักตนแทน โดยเฉพาะตนมีทรัพย์มากและมีหน้ามีตามากกว่า ซึ่งนางอัจฉราเมื่อเห็นว่าอ้ายร้อยกาบลานตายไปแล้ว จึงตัดสินใจยอมรับบุตรเศรษฐี จากนั้นจึงทูลความแก่พระบิดา และหลังจากนั้นก็ได้มีงานอภิเษกสมรสของพระธิดาและบุตรเศรษฐีขึ้น

                ฝ่ายอ้ายร้อยกาบลานที่นอนตายอยู่ที่ก้นห้วยนั้น แม้เวลาจะผ่านไปถึงสามเดือนแล้ว แต่ซากศพก็ยังไม่เปื่อยเน่า เมื่อพระอินทร์ทราบเหตุแล้วก็นำน้ำอมฤตมากรอกเข้าปากให้ฟื้นคืนมา แล้วพระอินทร์ก็บอกทางกลับเมืองพาราณสีให้ หลังจากที่อ้ายร้อยกาบลานเดินไปตามทางที่พระอินทร์แปลงบอกนั้น ส่วนพระอินทร์ก็แปลงเป็นชายแก่ที่ป่วยหนักไปดักรออยู่ข้างหน้า เมื่ออ้ายร้อยกาบลานไปพบเข้าก็ไปช่วยดูแล พระอินทร์แปลงก็บอกว่าหากตนตายแล้วก็ขอให้ฝังไว้ในที่นั้น และยกย่ามประจำกายให้ ในย่ามมี “รองเท้าวิเศษ”ซึ่งสวมแล้วเหาะได้ กับไม้เท้าวิเศษ “ต้นชี้ตายปลายชี้เป็น” และ “พิณวิเศษ”ซึ่งมีเสียงข่มข้าศึกและโน้มใจคนให้เมตตา เมื่อพระโพธิสัตว์ฝังศพพระอินทร์แปลงแล้วก็สวมรองเท้าวิเศษเหาะกลับเมืองพาราณสี เมื่อถึงเมืองแล้วอ้ายร้อยกาบลาน พระโพธิสัตว์ก็ลอยอยู่ในอากาศและดีดพิณให้มีเสียงไพเราะกังวาลไปทั่วเมือง เศรษฐีพ่อลูกได้ยินเสียงพิณก็ตระหนักว่าเป็นเพลงพิณของอ้ายร้อยกาบลานเป็นแน่ จึงพากันเตลิดหนีเข้าป่าไปด้วยความหวาดกลัวว่าจะถูกตามฆ่าและกระเซอะกระเซิงไปจนตกเหวตายทั้งสองพ่อลูก

ฝ่ายนางอัจฉราเมื่อได้ยินเสียงพิณแล้วก็รู้ได้ว่าเป็นเสียงพิณจากอ้ายร้อยกาบลาน แต่นางก็สงสัยว่าเมื่อเสียชีวิตไปแล้วจะกลับคืนมาได้อย่างไร ครั้นเงยหน้าขึ้นก็มองเห็นอ้ายร้อยกาบลานโพธิสัตว์ซึ่งอร่ามเรืองอลังการอยู่ในอากาศ คนทั้งหลายที่เห็นพระโพธิสัตว์ดีดพิณอยู่ในห้วงหาวเช่นนั้น ก็พากันยกย่องสรรเสริญในบุญญาธิการของหนุ่มน้อยที่ทุกคนเคยมองข้าม ส่วนพญาพาราณสีเมื่อเห็นชายหนุ่มลอยอยู่ในอากาศเช่นนั้น ก็เห็นว่าชายดังกล่าวมีบุญสมพาร(บุญญาธิการ)อันมาก จึงให้จัดเครื่อง บูชาสักการะอัญเชิญชายหนุ่มให้เป็นกษัตริย์ เมื่อพระโพธิสัตว์รับคำเชิญแล้วก็เลื่อนลอยลงมาสู่ ลานพระราชวัง จากนั้น พญาพาราณสีก็อภิเษกอ้ายร้อยกาบลานและนางอัจฉราให้ครองรักกันและครองเมืองพาราณสีด้วย ซึ่งอ้ายร้อยกาบลานก็ให้เสนาไปรับบิดามารดาของตนไปอยู่ในพระราชวังด้วยกัน อ้ายร้อยกาบลานโพธิสัตว์และนางอัจฉราก็ทำการปกครองบ้านเมืองด้วยทศพิธราชธรรม และได้ทำบุญรักษาศีลอย่างสม่ำเสมอ เมื่อสิ้นชีวิตแล้วก็ได้ไปเกิดในสวรรค์ชั้นดุสิต

ค.  สรุป

ในท้ายเรื่องมีประชุมชาดกว่าพระอินทร์คือ “พระอนุรุทธเถระ” เศรษฐีผู้บิดาคือ “องคุลีมาล” บุตรชายของเศรษฐีนั้นคือ “เทวทัต” บิดากับมารดาของพระโพธิสัตว์คือ “พระเจ้าสิริสุทโธทนะ”กับ “พระนางสิริมหามายา” ส่วนนางอัจฉราได้แก่ “นางยโสธราพิมพา” บุคคลอื่นๆนอกเหนือนั้นได้แก่ “พุทธบริษัท” และอ้ายร้อยกาบลานคือ “พระพุทธองค์”(ตถาคต)

                 ................................................

 

ขอขอบคุณ :

คุณอุดม  รุ่งเรืองศร ผู้เรียบเรียง : “การรับรู้แบบล้านนาต่อวรรณกรรมชาดกนอกนิบาต”

 




วิปัสนากรรมฐาน

วิไลกัลยา รักแสนเศร้าของพระองค์ดำ article
สุวรรณสิรสาชาดก article
กรรมฐาน อาวุธทางปัญญา article
๑๕ วัดต้นแบบปฏิบัติธรรมสติปัฏฐาน ๔
จำปาสี่ต้น
พระเอกนางเอก article
ปลาบู่ทอง article
ตัวอย่างวิญญาณของพ่อช่วยลูกชายให้ปลอดภัย
วิปัสสนากรรมฐาน article
กรรมของ "พระรถ-เมรี"
พาราณสิราชชาดก article
สังข์ทอง - รจนา article
ท้าวจตุโลกบาล article
ตำนานการบูรณะพระปฐมเจดีย์ และการสร้างพระประโทนเจดีย์ article
ทิณวงศ์ชาดก
สิงหไกรภพ article
กุดสะราชชาดก : สังข์ศิลป์ชัย article
พระโคบุตร article
มณีพิชัย
คู่บุญบารมี article
พระนล นางทมยันตี article
กรรมข้ามภพชาติ article
ความลับสวรรค์ article
ความลับสวรรค์ article
อำนาจกรรม article
ฉัททันตชาดก : กรรมของพญาช้างฉัททันต์ article
ฤาษีหลอกกินเหี้ย article
บาปกรรม และนรกมีจริง article
พระอริยะเจ้า : ที่พึ่งของเวไนยสัตว์ article
สติปัฏฐาน 4 article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.