ReadyPlanet.com
dot dot
bulletคำบูชาหลวงปู่โลกอุดร
bulletวัตถุประสงค์ของการตั้งพระพุทธศาสนา
bulletที่ตั้งของบริษัท สุ จิ ปุ ลิ จำกัด
dot
Newsletter

dot
bulletการอุทิศบุญกุศล โดย หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม
bulletอนาคตประเทศไทย โดย หลวงปู่ฤาษีลิงดำ
bulletการคิดแบบโยนิโสมนสิการ
bulletปฏิจจสมุปบาท หรือ อิทัปปัจจยตา
bullet๕ ผู้ต้องธรณีสูบในพุทธประวัติ
bulletชื่อและอักษรย่อพระไตรปิฎก ฉบับของมจร.
bulletกรรมฐานเปิดโลก โดยหลวงปู่คง จตฺตมโล
bulletหลวงปู่สรวงเมตตารักษาโรคเอดส์
bulletกัลยาณมิตร
bulletอริยทรัพย์
bulletอุดมมงคล๓๘ ประการ
bulletบทเรียน : คนอกตัญญู
bulletมณีโจรชาดก
bulletพระนางพิมพา : นางแก้วคู่บุญบารมีพระพุทธเจ้า
bulletการไม่คบคนพาล : เป็นอุดมมงคลของชีวิต
bulletกรรมของ "พระรถเมรี"
bulletมัทนะพาธา : ตำนานดอกกุหลาบ
bulletพระสุธน-มโนราห์
bulletพญาครุฑ : ปกป้องชาติ ศาสน์ และกษัตริย์
bulletตัวอย่าง : ตายจากคนเดิมไปเกิดเป็นคนใหม่
bulletหนี้กรรมข้ามชาติ : ของหลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม
bulletตำนาน : สิงหไตรภพ
bulletกุสชาดก
bulletนิทาน : หลวิชัย-คาวี
bulletนิทาน : พิกุลทอง
bulletกรรมของ "นางอุสา-ท้าวบารส"
bulletตำนาน : พญาคันคาก รบกับ พระยาแถน
bulletพระคาถา : ชินบัญชร
bulletตำนานรักอมตะ : เขาสามศพ(เขาสามมุก)
bulletตำนานรักอมตะ ; ผาแดง-นางไอ่
bulletตายแล้วเกิดใหม่
bullet"๑๘" : ศาสตร์จักรพรรดิ
bulletกุดสะราชชาดก : สังข์ศิลป์ชัย
bulletสุตตธนุชาดก
bulletวรวงสชาดก
bulletวนาวนชาดก
bulletพากุลชาดก
bulletกรรมของ "พระนล-พระนางทมยันตี"
bulletมหาสตรี : สาวิตรี
bulletกรรมของ “พระลอ-พระลักษณวดี-พระเพื่อน-พระแพง”
bulletตำนาน "พระนางจามเทวี"
bulletพระพี่นางสุพรรณกัลยา
bulletกรรมของ"จันทะโครพ"
bulletปาจิตตกุมารชาดก : ตำนานเมืองพิมาย
bulletพาราณสิราชชาดก
bulletจันทกินนรชาดก : ความรักของพระนางพิมพา
bulletสุวรรณหังสชาดก : โลภมากลาภหาย
bulletฉัททันตชาดก : กรรมของพญาช้างฉัททันต์
bullet๑๖ คำทำนายของพระพุทธเจ้า
bulletตำนานเพลงสาธุการ
bulletฉางเอ๋อ : ตำนานพระจันทร์คู่โลก
bulletสสปัณฑิตชาดก : กระต่ายผู้สละชีวิต
bulletนิทานชาดก : กลโกงพ่อค้า
bulletนิทานชาดก : ตายเพราะไม่เรียน
bulletสมุทรโฆสชาดก : สมุทโฆษคำฉันท์
bulletสุวรรณสังข์ชาดก : สังข์ทอง
bulletพระยากง-พระยาพาน-ยายหอม : พระปฐมเจดีย์ และพระประโทนเจดีย์
bulletสมุททชาดก
bulletเจ้าแม่สร้อยดอกหมาก : ตำนานการสร้างหลวงพ่อโต วัดพนัญเชิง
bulletเจ้าแม่กวนอิม : เทพเจ้าแห่งความเมตตา
bulletเวรย่อมระงับด้วยการไม่ผูก(จอง)เวร
bulletชีวกโกมารภัจ : แพทย์ผู้ทำการรักษาพระพุทธเจ้า
bulletมหากาพย์ : พระอภัยมณี
bulletตำนาน : หลวิชัย-คาวี
bulletนิทาน : กาฬเกด
bulletนิทาน : ท้าวหงส์หิน
bulletตำนานรักอมตะ : นางฟ้าหยาด-ท้าวจันทราช
bulletอิเหนา
bulletตำนานอมตะ : นางไข่ฟ้า - ท้าวสุพรหมโมกขา
bulletท้าวคัชนาม
bulletพระโคบุตร
bulletพรหมจักรกุมารชาดก
bulletไกรทอง
bulletขูลู - นางอั๊ว
bulletขุนแผนแสนสะท้าน
bulletสุดยอดวีรกรรมของพระองค์ดำ ณ ทุ่งมหาราช
bullet"พญาครุฑ" กับ "พญานาค"
bulletวิญญาณบรรพบุรุษช่วยลูกชายให้ปลอดภัย
bulletตำนาน : สงกรานต์
bulletช้างต้นมงคลชัย ไปอยู่ที่วัดอัมพวัน สิงห์บุรี
bulletทีฆีติโกสลชาดก
bulletอกตัญญุตาชาดก
bulletนางผมหอม
bulletเจ้าหญิงแตงอ่อน




อำนาจกรรม article

อำนาจกรรม

 “นตฺถิ กมฺมสมํ พลํ” แปลว่า “ไม่มีอำนาจใดมีอานุภาพเท่ากรรม”

ก.)     มูลเหตุจูงใจ

ในการเกิดมาเป็น “คนไทย” ภายใต้ร่มเงาของ “พระพุทธศาสนา” ถือว่าเป็นบุญอันประเสริฐที่สุดของมวลมนุษยชาติแล้ว แต่สิ่งนี้มีเพียงบางคนที่เข้าใจและซาบซึ้ง แต่มีคนเป็นส่วนมากรู้แต่ไม่เข้าใจและซาบซึ้ง และยังมีคนอีกส่วนหนึ่งที่น้อยด้อยในวาสนาทำให้หลงผิดคิดไปเป็นอื่น อันเนื่องจากกรรมบังตาและกรรมเก่าเบียดเบียนนั้นเอง แต่เมื่อทบทวนและพิจารณาให้ดีๆอย่างมี “โยนิโสมนสิการ”แล้ว ก็ให้สงสารและอยากช่วยเหลือเพื่อนร่วมชาติที่กำลังหลงผิดเหล่านั้น ในการทำบาปกรรมใหญ่มหันต์ ในการกระทำสิ่งที่เป็นข้อห้ามในการเกิดมาบนแผ่นดินไทย อันเป็น “ดินแดนศักดิ์สิทธิ์” เป็น “ศูนย์กลางพระพุทธศาสนา”บนโลกมนุษย์ ที่สวรรค์เบื้องบนได้ส่งพระโพธิสัตว์มาปกครอง มาเป็นประมุขประธานสืบทอดตลอดมา และตลอดไปอีกยาวนานจนพระพุทธศาสนามีอายุครบ ๕,๐๐๐ ปี

แต่ก็ได้มีผู้หลงผิดมากมาย อันเกิดจาก “อวิชชา” คือ มีความมืดบอด มีพฤติกรรม“การคบคนพาล” และ “ไม่คบบัณฑิต”นั้นเอง ซึ่งข้อห้ามในการเกิดเป็น “คนไทย” และ “บนผืนแผ่นดินไทย” มี ๓ ข้อใหญ่ๆ ดังนี้ คือ

๑.   “ห้ามดึงฟ้าต่ำ” หมายถึง ห้ามดึงพระมหากษัตริย์ผู้เป็นพระโพธิสัตว์มาเกิดนั้น ให้ตกต่ำลง ไม่ว่าจะเป็นทางกาย ทางวาจา และทางใจก็ตาม

๒. “ห้ามทำหินแตก” หมายถึง ห้ามสร้างความแตกแยกในหมู่ประชาชนชาวไทย ทั้งที่เกิดบนแผ่นดินไทย หรือที่เข้ามาพึ่งบรมโพธิสมภารบนแผ่นดินไทยนี้ ไม่ว่าจะเป็นการกระทำทั้งทางกาย ทางวาจา และทางใจก็ตาม

๓.  “ห้ามแยกแผ่นดิน” หมายถึง ห้ามแบ่งแยกดินแดนไทยแห่งนี้ แม้แต่เม็ดทรายเม็ดเดียวก็ห้ามเอาออกจากแผ่นดินไทย หรือแม้แต่มีการกระทำทางกาย ทางวาจา และทางใจก็ตาม

ไม่งั้นความเดีอดร้อนและความทุกข์ทรมานมาก จากบาปกรรมดังกล่าวก็จะตามมา เหมือนกับ “พระเทวทัต” ที่ทำลาย และทำร้าย ตลอดจนมีการแข่งบุญบารมีกับ “องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า”พระผู้เป็นพระศาสดาของพระพุทธศาสนานั้นเอง

ข.           เนื้อเรื่อง(โดยย่อๆ)

“พระเทวทัต”นั้นเป็นโอรสกษัตริย์แห่ง “แคว้นเทวทหะ” และเป็นพระเชษฐาของ “พระนางยโสธราพิมพา”ผู้ที่เป็นคู่บุญบารมีของ “เจ้าชายสิทธัตถะ” ผู้ที่ต่อมาก็ได้ “ตรัสรู้อนุตรสัมมาสัมโพธิญาณ”ได้เป็น “พระสมณโคดมพระพุทธเจ้า” ผู้เป็นพระศาสดาองค์เอกของโลกมนุษย์และไตรภพนี้นั้นเอง โดยเจ้าชายเทวทัตได้ออกบวชภายในพระพุทธศาสนาของพระพุทธองค์ ซึ่งพระพุทธองค์ได้ประกาศพระพุทธศาสนาแล้วนั้น โดยได้ออกบวชพร้อมกับเจ้าชายอีก ๕ พระองค์ คือ “พระอานนท์” “พระอนุรุทธ” “พระภัทธิยะ” “พระกัมพิละ” และ “พระภัคคุ” และนายภูษามาลา(ผู้คอยรับใช้เจ้าชายในการแต่งตัว นุ่งเสื้อผ้า เป็นต้น)อีกหนึ่งคน ชื่อว่า “อุบาลี” รวมทั้งหมดในคราวนั้น ๗ รูป ซึ่งพระพุทธองค์ได้บวชให้ด้วยพระองค์เองทั้งหมด และในเวลาต่อมาก็ได้ปฏิบัติธรรมตามคำสั่งสอนของพระศาสดาแล้วก็บรรลุเป็น “พระอรหันต์”ทั้งหมด ยกเว้น “พระเทวทัต” ซึ่งได้แค่ขั้นมี “อภิญญา”สามารถแสดงฤทธิ์ต่างๆได้แค่นั้น

พระเทวทัตมีความอิจฉาริษยาใน “พระอัครสาวก”ทั้งสอง คือ “พระสารีบุตร”ผู้เป็น “พระธรรมเสนาบดี” และเป็น “อัครสาวกเบื้องขวา”(ผู้มีปัญญาเลิศ) กับ “พระโมคคัลลานะ”ผู้เป็น “อัครสาวกเบื้องซ้าย”(ผู้มีฤทธิ์เลิศ) และ “พระอรหันต์”รูปอื่นๆ ที่มีคนศรัทธาและกราบไหว้สักการะบูชามาก แต่ตนนั้นไม่ค่อยมีผู้ใดศรัทธาเลย จึงดำเนินแผนการอันชั่วร้ายดังนี้ คือ

๑.  แสดงอิทธิฤทธิ์หลอกให้ “เจ้าชายอชาติศัตรู”หลงเชื่อและศรัทธาในตน จนกระทั่งยุแหย่ให้เจ้าชายทำปิตุฆาต(ฆ่าพ่อ) คือ “พระเจ้าพิมพิสาร”เลยทีเดียว เพื่อที่จะให้เจ้าชายอชาติศัตรูได้เป็นกษัตริย์แทน เพื่อจะได้ทนุบำรุงและช่วยกิจการของพระเทวทัตได้เต็มที่นั้นเอง

๒. ได้ทำร้ายพระพุทธองค์เพื่อจะได้เป็นศาสดาแข่งกับพระพุทธเจ้า โดยยืมมือและอาศัยความช่วยเหลือจากกษัตริย์อชาติศัตรูผู้เป็นศิษย์ในการกระทำการต่างๆดังนี้

๒.๑) จ้างนายขมังธนู(นักแม่นธนู)ที่ดีที่สุดไปดักยิงพระพุทธเจ้า โดยวางแผนอย่างแนบเนียนหลายชั้น โดยหวังว่าจะให้เกิดการฆ่าตัดตอนกัน จะได้ไม่สาวมาถึงผู้บงการนั้นเอง แต่นายขมังธนูนอกจากจะไม่ได้ฆ่าพระพุทธองค์แล้ว ยังเคารพศรัทธาและมอบตนเป็น “พุทธมามกะ”และสำเร็จ “โสดาปัตติผล”อีกด้วย

๒.๒) พระเทวทัตขึ้นไปบนภูเขาคิชฌกูช แล้วผลักก้อนหินใหญ่ลงมาจากภูเขาโดยหวังจะให้ลงมาทับพระศาสดาที่กำลังเสด็จไปบิณฑบาต แต่ก้อนหินใหญ่ได้แตกออกก่อน มีเพียงเศษหินที่กระเด็นมาถูกพระบาททำให้ห้อเลือด(โลหิตจตุปบาท หรือ โลหิตุปบาท)เท่านั้น

๒.๓) ได้มอมเมา “พระยาช้างนาฬาคีฬี”ของกษัตริย์อชาติศัตรูด้วยสุราจนเมามาย แล้วปล่อยออกมาทำร้ายพระศาสดาในขณะเสด็จบิณฑบาตในตอนเช้า แต่ด้วยพระมหาเมตตาที่พระองค์ได้แผ่ให้กับช้างนั้น พระยาช้างได้หมอบกราบและเป่าฝุ่นออกจากพระบาทของพระพุทธองค์ แล้วกระทำทักษิณาวัตรรอบพระพุทธองค์ ๓ รอบ แล้วเดินกลับเข้าพระนครไป

   ...จากการกระทำที่มากมายหลายอย่างแต่ปกปิดเป็นความลับ ทำให้ประชาชนไม่รู้ไม่ทราบความชั่วร้ายของตน แต่เหตุการณ์ของช้างนาฬาคีฬีนี้ ทำให้ประชาชนใน “กรุงราชคฤห์” แห่ง “แคว้นมคธ”นี้ ต่างเล่าขานและบอกต่อกันไป แล้วก็ได้สาปแช่งทั้งพระเทวทัตผู้อาจารย์และพระเจ้าอชาติศัตรูผู้ลูกศิษย์ ทำให้ความเลื่อมใส เชื่อถือ และศรัทธา ตลอดจนลาภสักการะต่างๆจากประชาชนก็ลดน้อยลงไป กลายเป็นความโกรธแค้น ประณาม มีความชิงชังเข้ามาแทนที่ และมีมากขึ้นๆ ก่อนที่จะลุกลามจนถึงขั้นบานปลายเอาไม่อยู่นั้น พระเจ้าอชาติศรัตรูก็เลิกให้การทำนุบำรุงและศรัทธาในพระเทวทัต และตัวเองก็เริ่มคิดมาก วิตกกังวล ทำให้กินไม่ได้และนอนไม่หลับในบาปกรรมต่างๆที่ได้กระทำลงไปแล้วนั้นเอง โดยเฉพาะการฆ่าพ่อของตนเอง...

   เมื่อแผนการณ์อันชั่วร้ายเลวทรามต่างๆของพระเทวทัตและพระเจ้าอชาติศัตรูกลับตาลปัตรแบบนี้ จึงได้เปลี่ยนแผนการณ์อันชั่วช้าสามานย์แบบใหม่เพื่อลาภสักการะและการอยากเป็นใหญ่เหนือพระพุทธองค์ โดย

๓. การทำ “สังฆเภท”(การทำให้หมู่สงฆ์สาวกของพระพุทธองค์แตกแยกขาดความสามัคคีกัน) โดยการเข้าไปขอพระบรมพุทธานุญาตจากพระศาสดา ในการแสดงความเคร่งครัดและเข้มงวดกว่าวินัยที่พระพุทธองค์บัญญัติไว้ เพื่อแสดงตัวว่าตนเองเคร่งครัดและมีวินัยดีกว่า โดยทำทีเข้าไปทูลขอ ๕ ประการ(วัตถุ ๕) ต่อพระพุทธองค์ ในที่ประชุมสงฆ์ คือ

๑.) ให้ภิกษุทั้งหลายอยู่ป่าตลอดชีวิต เข้าสู่บ้านมีโทษ

๒.) ให้ภิกษุถือบิณฑบาตตลอดชีวิต รับนิมนต์มีโทษ

๓.) ให้ภิกษุถือผ้าบังสุกุลตลอดชีวิต รับคฤหบดีจีวร(ผ้าที่เขานำมาถวาย)มีโทษ

๔.) ให้ภิกษุอยู่โคนต้นไม้ตลอดชีวิต เข้าสู่บ้านมีโทษ

๕.) ให้ภิกษุห้ามฉันเนื้อสัตว์ตลอดชีวิต ฉันเข้าไปมีโทษ

ซึ่งพระบรมศาสดาทรงปฏิเสธใน ๔ ข้อข้างต้น เพราะเคร่งครัดเกินไป ไม่ใช่ทางสายกลางที่พระพุทธองค์ทรงค้นพบ แต่ภิกษุใดจะปฏิบัติโดยสมัครใจก็ไม่บังคับ และในข้อที่ ๔ นั้นทรงอนุญาตให้อยู่โคนไม้ได้ ๘ เดือน ในช่วงเข้าพรรษา ซึ่งตรงกับฤดูฝนให้ประจำอยู่ที่วัด ส่วนข้อที่ ๕ นั้นทรงอนุญาตให้ฉันเนื้อบริสุทธิ์ โดยเงื่อนไข ๓ ประการ ดังนี้

๑. ไม่ได้เห็นเขาฆ่าสัตว์นั้น

๒. ไม่ได้ยินได้ฟังเขาฆ่าสัตว์นั้น

๓. ไม่ได้นึกรังเกียจว่าเขาฆ่าสัตว์นั้นมาเพื่อตน

           นั้นเองทำให้พระเทวทัตได้ที ทำการโพนทะนาและข่มพระพุทธเจ้าว่าตนเองเคร่งครัดกว่า จึงชักชวนภิกษุหนุ่มผู้บวชใหม่ให้มาเข้ากับฝ่ายตน และประกาศตนเป็นศาสดาแข่งกับพระพุทธเจ้า แล้วก็แยกตนและสาวกส่วนหนึ่งออกไป แต่ในที่สุดพระพุทธเจ้าก็ได้ให้พระอัครสาวกทั้งสองไปเทศนาสั่งสอนให้พระภิกษุหนุ่มผู้หลงผิดเหล่านั้นได้มีดวงตาเห็นธรรม แล้วก็กลับมาเป็นสาวกของพระพุทธเจ้าจนเกือบหมด

อันบาปกรรมอันหนักและยิ่งใหญ่มากของพระเทวทัตนั้น ถึงแม้จะสำนึกได้ว่าพระพุทธองค์นั้นประเสริฐสูงสุด มีพระมหาเมตตา และมีพระมหากรุณาต่อเวไนยสัตว์มากมายเกินคณานับ โดยเฉพาะมีต่อพระเทวทัตเองทั้งที่พระองค์ทรงทราบเหตุการณ์ข้างหน้าทุกอย่าง แต่ก็มีพระมหาเมตตาและพระมหากรุณาให้บวชเป็นสาวกของพระพุทธองค์ เมื่อหมดหนทางและมีสติสำนึกได้ และตอนนี้ก็เกิดมีอาการป่วยไข้และตรอมใจไม่แข็งแรงเหมือนเดิม ก็อยากจะไปเข้าเฝ้าพระพุทธองค์เพื่อกราบไหว้สักการะบูชาและขออโหสิกรรม จึงให้สาวกของตนที่หลงเหลืออยู่เพียงเล็กน้อย ช่วยกันหามตนเองไปที่วัดพระเชตวันที่พระพุทธองค์ประทับอยู่นั้น แต่เมื่อมาถึงสระน้ำหน้าวัด สาวกต้องการพักเหนื่อยและลงสรงน้ำจึงวางแคร่ทีหามพระเทวทัตลง พระเทวทัตก็อยากลงสรงน้ำให้สดชื่นชุ่มเย็นบ้างก่อนที่จะเข้ากราบนมัสการพระพุทธองค์ต่อไป

ข่าวการมาของพระเทวทัตและสาวกนั้น สร้างความตกใจและหวาดหวั่นว่าจะมาสร้างปัญหาและความยุ่งยากลำบากต่อพระพุทธองค์และหมู่สงฆ์ จึงรีบมาทูลให้พระพุทธองค์ทรงทราบ แต่พระพุทธองค์นั้นพระองค์ท่านไม่ทรงเดือดร้อนและกังวลใดๆ และได้บอกสาวกทั้งหลายว่าอย่าวิตกกังวลใดๆเลย พระเทวทัตนั้นมาก็ไม่ถึงและไม่ได้พบพระพุทธองค์หรอก

ฝ่ายพระเทวทัตเมื่อลุกขึ้นนั่งบนแคร่และกำลังก้าวท้าวลงเหยียบพื้นดิน พระแม่ธรณีก็แยกแผ่นดินออกจากกันไม่รองรับเท้าของพระเทวทัต แล้วก็สูบเอาพระเทวทัตลงไปในพื้นดินลงไปเรื่อยๆ จนมาถึงกระดูกคาง พระเทวทัตได้สติสำนึกผิดต่อบาปมหันต์ที่กำลังเกิดขึ้นและที่กำลังจะได้รับในอนาคต ก็เลยตั้งสัจอธิษฐานเอากระดูกคางและศรีษะที่กำลังจะจมมิดพื้นดินนี้ ถวายเป็นสักการะบูชาต่อพระพุทธองค์ พอสิ้นคำอธิษฐานก็ศรีษะจมมิดพื้นปฐพีทันที

สาวกของพระพุทธองค์ทราบเช่นนั้นก็ไปทูลให้พระพุทธองค์ทรงทราบ ซึ่งพระองค์ก็ทรงทราบทุกอย่างก่อนแล้ว สาวกทั้งหลายอยากทราบว่าพระเทวทัตขณะนี้อยู่ที่ใด พระพุทธองค์ตรัสตอบลูกศิษย์ว่า พระเทวทัตเสวยบาปกรรมและทุกข์ทรมานอย่างหนักอยู่ใน “มหานรกอเวจี”อันเนื่องมาจากการที่พระเทวทัตได้กระทำ “อนันตริยกรรม”หรือกรรมหนักหรือกรรมใหญ่ นั้นก็คือ “โลหิตจตุปบาท” และ “สังฆเภท”นั้นเอง

ค.           บทสรุปส่งท้าย

ในการเกิดเป็นคนไทยในร่มเงาพระพุทธศาสนา แล้วประพฤติปฏิบัติตนเป็นคนดี “อยู่ในศีล กินในธรรม” ก็จะทำให้มีชีวิตที่ดีไม่เดือดร้อนอย่างแน่นอน แต่หากว่าประพฤติปฏิบัติตนเป็นคนเลว อกตัญญูและเนรคุณต่อ “ชาติไทย พระพุทธศาสนา และสถาบันพระมหากษัตริย์ของไทยเรา” ก็จะทำให้มีชีวิตส่วนตัว บริวาร ครอบครัว และวงศ์ตระกูล มีความเดือดร้อนและทุกข์ทรมานตามมาไม่ว่าทางใดก็ทางหนึ่งอย่างแน่นอน อันเป็น“กฎแห่งกรรม”ที่ดำเนินไปเอง

ดังนั้นข้อห้ามและข้อควรจำ ตลอดจนต้องนำไปประพฤติปฏิบัติตาม ในการเกิดเป็น “คนไทย บนผืนแผ่นดินไทย”แห่งนี้ มี ๓ ประการ ดังนี้ คือ  “อย่าดึงฟ้าต่ำ อย่าทำหินแตก อย่าแยกแผ่นดิน” จงจำไว้ให้ดีๆ และปฏิบัติตามให้ขึ้นใจตราบจนชีพจะหาไม่ แล้วก็จะมีชีวิตที่ “อยู่เย็น เป็นสุข”ตามอรรถภาพอย่างแน่นอน อนุโมทนา สาธุ! สาธุ! สาธุ!

 

              ……………………………

 

                            คนไทย/ศิษย์ตถาคต

                            ๖ กรกฎาคม ๒๕๕๕     

                                       




วิปัสนากรรมฐาน

วิไลกัลยา รักแสนเศร้าของพระองค์ดำ article
สุวรรณสิรสาชาดก article
กรรมฐาน อาวุธทางปัญญา article
๑๕ วัดต้นแบบปฏิบัติธรรมสติปัฏฐาน ๔
จำปาสี่ต้น
พระเอกนางเอก article
ปลาบู่ทอง article
ตัวอย่างวิญญาณของพ่อช่วยลูกชายให้ปลอดภัย
วิปัสสนากรรมฐาน article
กรรมของ "พระรถ-เมรี"
พาราณสิราชชาดก article
สังข์ทอง - รจนา article
ท้าวจตุโลกบาล article
ตำนานการบูรณะพระปฐมเจดีย์ และการสร้างพระประโทนเจดีย์ article
ทิณวงศ์ชาดก
สิงหไกรภพ article
กุดสะราชชาดก : สังข์ศิลป์ชัย article
พระโคบุตร article
มณีพิชัย
คู่บุญบารมี article
พระนล นางทมยันตี article
กรรมข้ามภพชาติ article
ความลับสวรรค์ article
ความลับสวรรค์ article
ฉัททันตชาดก : กรรมของพญาช้างฉัททันต์ article
นิทานชาดก : อ้ายร้อยกาบลาน article
ฤาษีหลอกกินเหี้ย article
บาปกรรม และนรกมีจริง article
พระอริยะเจ้า : ที่พึ่งของเวไนยสัตว์ article
สติปัฏฐาน 4 article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.