ReadyPlanet.com
dot dot
bulletคำบูชาหลวงปู่โลกอุดร
bulletวัตถุประสงค์ของการตั้งพระพุทธศาสนา
bulletที่ตั้งของบริษัท สุ จิ ปุ ลิ จำกัด
dot
Newsletter

dot
bulletการอุทิศบุญกุศล โดย หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม
bulletอนาคตประเทศไทย โดย หลวงปู่ฤาษีลิงดำ
bulletการคิดแบบโยนิโสมนสิการ
bulletปฏิจจสมุปบาท หรือ อิทัปปัจจยตา
bullet๕ ผู้ต้องธรณีสูบในพุทธประวัติ
bulletชื่อและอักษรย่อพระไตรปิฎก ฉบับของมจร.
bulletกรรมฐานเปิดโลก โดยหลวงปู่คง จตฺตมโล
bulletหลวงปู่สรวงเมตตารักษาโรคเอดส์
bulletกัลยาณมิตร
bulletอริยทรัพย์
bulletอุดมมงคล๓๘ ประการ
bulletบทเรียน : คนอกตัญญู
bulletมณีโจรชาดก
bulletพระนางพิมพา : นางแก้วคู่บุญบารมีพระพุทธเจ้า
bulletการไม่คบคนพาล : เป็นอุดมมงคลของชีวิต
bulletกรรมของ "พระรถเมรี"
bulletมัทนะพาธา : ตำนานดอกกุหลาบ
bulletพระสุธน-มโนราห์
bulletพญาครุฑ : ปกป้องชาติ ศาสน์ และกษัตริย์
bulletตัวอย่าง : ตายจากคนเดิมไปเกิดเป็นคนใหม่
bulletหนี้กรรมข้ามชาติ : ของหลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม
bulletตำนาน : สิงหไตรภพ
bulletกุสชาดก
bulletนิทาน : หลวิชัย-คาวี
bulletนิทาน : พิกุลทอง
bulletกรรมของ "นางอุสา-ท้าวบารส"
bulletตำนาน : พญาคันคาก รบกับ พระยาแถน
bulletพระคาถา : ชินบัญชร
bulletตำนานรักอมตะ : เขาสามศพ(เขาสามมุก)
bulletตำนานรักอมตะ ; ผาแดง-นางไอ่
bulletตายแล้วเกิดใหม่
bullet"๑๘" : ศาสตร์จักรพรรดิ
bulletกุดสะราชชาดก : สังข์ศิลป์ชัย
bulletสุตตธนุชาดก
bulletวรวงสชาดก
bulletวนาวนชาดก
bulletพากุลชาดก
bulletกรรมของ "พระนล-พระนางทมยันตี"
bulletมหาสตรี : สาวิตรี
bulletกรรมของ “พระลอ-พระลักษณวดี-พระเพื่อน-พระแพง”
bulletตำนาน "พระนางจามเทวี"
bulletพระพี่นางสุพรรณกัลยา
bulletกรรมของ"จันทะโครพ"
bulletปาจิตตกุมารชาดก : ตำนานเมืองพิมาย
bulletพาราณสิราชชาดก
bulletจันทกินนรชาดก : ความรักของพระนางพิมพา
bulletสุวรรณหังสชาดก : โลภมากลาภหาย
bulletฉัททันตชาดก : กรรมของพญาช้างฉัททันต์
bullet๑๖ คำทำนายของพระพุทธเจ้า
bulletตำนานเพลงสาธุการ
bulletฉางเอ๋อ : ตำนานพระจันทร์คู่โลก
bulletสสปัณฑิตชาดก : กระต่ายผู้สละชีวิต
bulletนิทานชาดก : กลโกงพ่อค้า
bulletนิทานชาดก : ตายเพราะไม่เรียน
bulletสมุทรโฆสชาดก : สมุทโฆษคำฉันท์
bulletสุวรรณสังข์ชาดก : สังข์ทอง
bulletพระยากง-พระยาพาน-ยายหอม : พระปฐมเจดีย์ และพระประโทนเจดีย์
bulletสมุททชาดก
bulletเจ้าแม่สร้อยดอกหมาก : ตำนานการสร้างหลวงพ่อโต วัดพนัญเชิง
bulletเจ้าแม่กวนอิม : เทพเจ้าแห่งความเมตตา
bulletเวรย่อมระงับด้วยการไม่ผูก(จอง)เวร
bulletชีวกโกมารภัจ : แพทย์ผู้ทำการรักษาพระพุทธเจ้า
bulletมหากาพย์ : พระอภัยมณี
bulletตำนาน : หลวิชัย-คาวี
bulletนิทาน : กาฬเกด
bulletนิทาน : ท้าวหงส์หิน
bulletตำนานรักอมตะ : นางฟ้าหยาด-ท้าวจันทราช
bulletอิเหนา
bulletตำนานอมตะ : นางไข่ฟ้า - ท้าวสุพรหมโมกขา
bulletท้าวคัชนาม
bulletพระโคบุตร
bulletพรหมจักรกุมารชาดก
bulletไกรทอง
bulletขูลู - นางอั๊ว
bulletขุนแผนแสนสะท้าน
bulletสุดยอดวีรกรรมของพระองค์ดำ ณ ทุ่งมหาราช
bullet"พญาครุฑ" กับ "พญานาค"
bulletวิญญาณบรรพบุรุษช่วยลูกชายให้ปลอดภัย
bulletตำนาน : สงกรานต์
bulletช้างต้นมงคลชัย ไปอยู่ที่วัดอัมพวัน สิงห์บุรี




พระนล นางทมยันตี article

พระนล-พระนางทมยันตี

           **********************

ก.  เกริ่นนำ

เป็นความกังขาและไม่เข้าใจในเหตุผลที่ว่า พระอาจารย์ของผู้เขียนหลายท่านทั้งที่ทรงสังขารและละสังขารไปแล้ว ได้ห้ามและเน้นย้ำนักหนาไม่ให้ไปยุ่งเกี่ยวกับ “อบายมุข”โดยเฉพาะ “การพนัน”ทั้งหลาย ไม่ว่าจะเป็นการพนันชนิดใดๆ เกมส์ใดๆ หรือแม้แต่การทายผลชิงรางวัลต่างๆก็ตาม ซึ่งผู้เขียนแปลกใจเพราะคนอื่นที่เป็นลูกศิษย์เหมือนกัน เขาก็เล่นได้ และหลวงปู่ยัง “บอกใบ้”ให้อีกต่างหาก บางคนแทง “หวย” หรือ “ซื้อล็อตเตอรี่”ตามที่บอกใบ้ไปได้เงินมาเป็นจำนวนมากบ้างน้อยบ้าง บางคนร่ำรวยเป็นเศรษฐีทันตา แต่ทำไม?กับผมหลวงปู่ห้ามคิดห้ามแตะต้องโดยเด็ดขาดทั้งๆที่บางครั้งก็เห็นนิมิตเป็นเลขหวยที่จะออกทั้ง ๒ ตัว ๓ ตัว หรือแม้แต่ ๖ ตัวของรางวัลที่ ๑ ก็เคยมี แต่เมื่อนึกถึงคำเตือนคำสั่งสอนก็ต้องหักห้ามใจ เคยมีอยู่ครั้งหนึ่งขัดสนและเกิดปัญหามากเพราะเงินไม่พอใช้ จึงแอบฝืนคำสั่งโดยคิดว่าจะซื้อครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย เลยแอบซื้อและทุ่มไปหลายพันบาทในเลขตัวท้ายของรางวัลที่ ๑ แต่ผลปรากฏว่า ไม่ถูก พลาดไปแต้มเดียว ครั้นเมื่อพบหน้าหลวงปู่ ยังไม่ได้พูดและถามอะไร? หลวงปู่พูดขึ้นมาก่อนเลยว่า “ปู่จับพลิกขึ้นไปเองหนึ่งแต้มเองแหล่ะ?” และยังได้รับการสั่งสอนไปอีกหลายอย่าง?

แต่ก็ไม่เข้าใจอยู่ดีลูกศิษย์ปู่คนอื่นต่างร่ำรวยและซื้อถูกกันหลายคน จึงพยายามค้นหาสาเหตุและคำตอบตลอดมาเกือบสิบปี ซึ่งหลวงปู่ก็ช่วยเหลือโดยบอกเป็นนัยๆ แล้วก็ได้คำพูดที่ว่า “อยากให้เป็นเหมือนในอดีตเหรอ?” ผมเองก็งงๆ “อดีตอะไร?” “อดีตของใคร?”...

จากการศึกษา “ประวัติศาสตร์”  “วรรณคดี” “พงศาวดาร” “ตำนาน” “นิทาน” และ “ฯลฯ” ของชนชาติไทยและชนชาติต่างๆบนโลกมนุษย์ ก็ทำให้เห็นโทษร้ายและหายนะที่เกิดจาก “การพนัน”ของ “มหาบุรุษ”ที่ชาวโลกให้ความสนใจ อยู่ ๒ เรื่องใหญ่ๆ คือ “มหาภารตะ” และ “พระนล – นางทมยันตี” โดยในที่นี้ จะกล่าวถึงเรื่องต่อไปนี้

 

ข.  กรรมของ “พระนลและนางทมยันตี”

 

         เรื่องนี้เป็นวรรณคดีไทยที่แต่งขึ้นโดยล้นเกล้ารัชกาลที่ ๖ แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ซึ่งได้เค้าเรื่องมาจากมหากาพย์ “มหาภารตะ”ของอินเดียยุคโบราณ

                      ซึ่งเรื่องนี้ทำให้ “นางทมยันตี” ได้รับการยกย่องและเป็น “สัญลักษณ์”ของสตรีที่มีความซื่อสัตย์และจงรักภักดีต่อสามี ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบันและในอนาคตกาลด้วยอย่างแน่นอน

            ส่วน “พระนล”นั้น นอกจากรูปหล่อ เก่งกาจ และเผชิญวิบากกรรมมากมาย แต่จุดเด่นอันหนึ่งก็คือ “การแปลงร่าง” ซึ่งพระเอกในวรรณคดีไทยที่แปลงร่างและเด่นดัง ก็คือ “สังข์ทอง” กับ “พระนล”นี้เอง

 

            เนื้อเรื่องโดยย่อ :

 

          “นางทมยันตี”เป็นธิดาของ “พระเจ้าภีมราช” แห่ง “เมืองคันธปุระ” ซึ่งนางเมื่อโตเป็นสาวก็มีพระสิริโฉมงดงามและเป็นกุลสตรีที่ดี ต่างก็ร่ำลือกันไปไกลจนถึงสวรรค์เลยทีเดียว

ส่วน “พระนล”นั้น เป็นเจ้าชาย “เมืองนีษระ” เป็นคนดี คนเก่ง ฉลาด และรูปลักษณ์งดงามมาก ผู้คนต่างก็ยกย่องและร่ำลือไปไกล

          เมื่อทั้งคู่เติบโตอยู่ในวัยหนุ่มสาวต่างก็ใฝ่ฝันและถวิลหาซึ่งกันและกัน ในวันหนึ่งพระนลได้ไปเที่ยวที่อุทยาน แล้วจับ “นางหงส์”ได้ตัวหนึ่งโดยนางหงส์อ้อนวอนขอให้ปล่อยไปแล้วสัญญาว่าจะไปเล่ากิตติศัพท์คุณงามความดี ความเก่ง และความหล่อเหลาของพระนลให้นางทมยันตีฟังพระนลจึงปล่อยไป เมื่อนางทมยันได้ฟังนางหงส์มาอธิบายต่างๆนาๆ เกี่ยวกับพระนล ก็มีจิตปฏิพัทธ์เกิดความปั่นป่วนในหัวใจด้วยอานุภาพแห่งความรัก นางทมยันตีก็ยิ่งหลงใหลอยากจะเห็นหน้าและอยากได้พระนลมาครอบครองใจจะขาด อันเนื่องด้วยบุพเพสันนิวาสของทั้งคู่นั้นเอง พระเจ้าภีมราชจึงประกาศ “พิธีสยุมพร”ของพระนางทมยันตีขึ้น โดยเชิญเจ้าชายและกษัตริย์ทุกเมืองมาร่วมพิธี โดยการทำให้นางพึงพอใจและเลือกคู่นั้นเอง ซึ่ง คือ "พิธีสยุมพร"(อันเป็นประเพณีที่ยิ่งใหญ่และมีเกียรติของกษัตริย์อินเดียโบราณ)

          ซึ่งเจ้าชายและกษัตริย์จากต่างเมืองก็มากันมากมายแต่นางทมยันตีก็ไม่ได้ถูกใจใครเลย ในกาลครั้งนี้ พระนลก็ได้เดินทางมาร่วมงานนี้ด้วย โดยในระหว่างทางที่มาได้พบกับ "ท้าวจตุโลกบาล "ทั้ง ๔ คือ "พระอินทร์" "พระยม" "พระอัคคี" และ "พระวรุณ" ก็มาร่วมงานนี้ด้วย โดยเทวราชทั้งสี่ได้ขอร้องให้พระนลไปเล่าความรู้สึก ความดี ความหล่อเหลาของตัวเองให้นางทมยันตีได้ฟัง พระนลรู้สึกเศร้าใจแต่ด้วยอำนาจเทวฤทธิ์พระนลจำต้องทำตาม แต่นางทมยันตีก็ไม่ได้รักและชอบใจในท้าวจตุโลกบาลทั้ง ๔ แต่อย่างใดเลย ชอบแต่พระนลที่มาเป็นพ่อสื่อให้คนอื่นโดยไม่ได้นำเสนอตัวเองและบอกความรู้สึกตัวเองเลยแต่อย่างใด ถึงเวลาเลือกคู่นางทมยันตีได้เห็นพระนลมี ๕ ร่าง โดยไม่รู้ว่าร่างใหนคือพระนลตัวจริง นางจึงอธิษฐานขอให้เทวดาช่วยเหลือนางด้วย แล้วนางก็ได้พระนลตัวจริงมาครอบครอง ทุกคนที่มาร่วมงานต่างก็เสียใจและผิดหวังกลับไป

           ระหว่างทางที่ท้าวจตุโลกบาลเหาะกลับไปสวรรค์นั้นได้พบกับ “เทพอสูร” หรือ “มาร”ทั้ง ๒ ตน คือ "กลี" และ "ทวารบร" ซึ่งจะมางานนี้แต่ทราบว่านางได้เลือกพระนลไปแล้ว ก็โกรธเคืองมาก ได้สัญญาว่าจะทำลายความรักของทั้งคู่และจะทำให้แตกแยกและพลัดพรากจากกันให้ได้ หากตัวเองไม่ได้นางมาครอง ซึ่งท้าวจตุโลกบาลทั้งสี่ต่างขอร้องและห้ามปราม แต่ทั้งคู่ก็ไม่ยอม จึงต้องปล่อยเลยตามเลย

           เมื่อพระนลและนางทมยันตีได้อภิเษกสมรสกันแล้วก็กลับมาครองเมืองนีษระของพระนลด้วยกันอย่างมีความสุข โดยไม่เปิดโอกาสและเหลียวมองกลีและทวารบรเลยแม้แต่น้อย ทั้งคู่จึงเริ่มแผนชั่วโดยกลีเข้าสิงพระนล ส่วนทวารบรเข้าสิงสกา(การกีฬาชนิดหนึ่งซึ่งนิยมเล่นในอดีตและชอบท้าพนันกัน) แล้วก็ดลจิตดลใจให้ "ปุษกระ"ซึ่งเป็นพระอนุชาของพระนลซึ่งมีนิสัยเป็นพาล ให้ท้าพระนลเล่นพนันสกาชิงบัลลังก์ในการครองบ้านเมืองกัน ซึ่งพระนลก็รับท้าพนัน แล้วก็แพ้พนันสกาในครั้งนั้น จึงต้องเนรเทศตัวเองออกจากเมืองไปเป็นเวลา ๓ ปี โดยบัลลังก์และราชสมบัติตกเป็นของปุษกระตั้งแต่บัดนั้น ซึ่งนางทมยันตีก็อาสาไปกับพระนลด้วยทั้งที่ลำบากมาก โดยพระนลได้ขอร้องให้นางอยู่ในวังแต่นางก็ไม่ยอมขอตามสามีไปในทุกหนทุกแห่ง

          ทั้งคู่เดินทางไปในป่าอาศัยอยู่ในป่าด้วยกันอย่างมีความสุขทั้งที่ลำบากและขัดสนแต่ก็ไม่หวั่นอุปสรรคใดๆ ต่างให้ความรักความห่วงใยช่วยเหลือดูแลในกันและกันอย่างดี ทำให้กลีที่สิงพระนลอยู่นั้นก็ทนไม่ได้จึงเริ่มแผนชั่วร้ายขึ้นอีก โดยในตอนกลางคืนพระนลได้ลุกขึ้นและเดินเหม่อลอยหนีไปในป่าลึก เดินเข้าไปๆ และได้มาพบกับ "พญานาค"ซึ่งกำลังจะถูกไฟไหม้ตาย พระนลจึงเข้าไปช่วยเหลือ พญานาคจึงรอดมาได้อย่างปลอดภัย พญานาคจึงอยากช่วยพระนล  เลยใช้เวทย์มนต์ทำให้พระนลมีรูปร่างหน้าตาเปลี่ยนไปไม่หล่อและรูปงามเหมือนเดิม พร้อมทั้งเปลี่ยนชื่อให้ใหม่ว่า "พหุ" และให้ "ภูษา"(ผ้า)แก่พระนลไว้ หากต้องการเปลี่ยนเป็นร่างเดิมก็ให้สวมใส่ภูษานี้ก็จะกลับมามีรูปร่างหน้าตาเหมือนเดิม พร้อมกันนั้นพญานาคยังได้แนะนำให้พระนลไปอยู่รับใช้ "ท้าวฤตุปรณะ "แห่ง "เมืองอโยธยา" ซึ่งท้าวฤตุปรณะนั้นเชี่ยวชาญการเล่นสกาอย่างมาก
           ฝ่ายนางทมยันตี เมื่อตื่นขึ้นมาไม่พบพระนลผู้เป็นพระสวามีก็ออกตามหารอนแรมไปทั่วอย่างไม่รู้ทิศทาง นางได้เดินไปในป่าและได้ถูก “งูใหญ่”รัดและจะกลืนกินนาง จึงได้ร้องให้คนช่วย พอดี"นายพรานป่า”มาพบเข้าจึงช่วยนางไว้ได้ นายพรานป่าเห็นนางเป็นคนสวยและพลัดพรากจากสามีก็เลยฉวยโอกาสจะเอานางเป็นเมียแต่นางไม่ยอม แต่นายพรานป่าก็จะปลุกปล้ำนางให้ได้ นางจึงตั้งสัจจะอธิษฐานที่นางซื่อสัตย์ต่อสามีรักเดียวใจเดียวขอให้นางแคล้วคลาดปลอดภัย ซึ่งปรากฏว่านายพรานป่าเกิดอาการหายใจไม่ออกถึงแก่ความตายโดยที่ยังไม่ได้ลงมือทำร้ายนางแต่อย่างใด

            นางจึงรีบหนีไปชัดเซพเนจรจนมาถึง "เมืองวิภาปุระ" ซึ่ง "พระนางภาณุมตี"พระธิดาของเมืองนี้มาเห็นเข้าก็รู้ว่านางทมยันตีมาจากสกุลผู้ดีด้วยรูปร่างหน้าตา และกิริยามารยาทที่ดีงามนั้นเอง จึงนำนางไปเป็นนางกำนัลรับใช้ของตนเอง โดยที่ไม่รู้ว่านางเป็นใครมาจากไหน จนวันหนึ่งมีอำมาตย์มาจากเมืองคันธปุระของนางทมยันตีมาพบนางทมยันตีเข้าก็จำได้ จึงได้เชิญให้นางทมยันตีเสด็จกลับกรุงคันธปุระ
          นางทมยันตียังคงเศร้าซึมเพราะคิดถึงพระนลผู้เป็นสามีตลอดเวลา พระบิดาของนางเห็นเข้าก็สงสารจึงสั่งให้อำมาตย์ออกไปตามหาพระนลตามเมืองต่างๆ จนมาถึงกรุงอโยธยา อำมาตย์ได้ทายปัญหาที่นางทมยันตีตั้งให้มาแล้วให้ผู้คนในวังได้ทายเล่นกัน ซึ่งพหุสามารถตอบได้ทั้งหมด ซึ่งบางปัญหาและคำทายนั้นเป็นสิ่งที่ทั้งสองเท่านั้นที่รู้กัน อำมาตย์กลับไปทูลนางทมยันตี ซึ่งนางก็รู้ทันทีว่าต้องเป็นพระนลอย่างแน่นอน ว่าแล้วนางทมยันตีก็คิดอุบายที่จะพิสูจน์ให้ได้ว่าพหุนั้นก็คือพระนล จึงได้ประกาศจัดพิธีสยุมพรเลือกคู่ให้กับตนเองครั้งใหม่ขึ้นอีกครั้ง และได้ให้อำมาตย์ไปเชิญท้าวฤตุปรณะแห่งกรุงอโยธยามาร่วมพิธีสยุมพรนี้ด้วย
         ซึ่งพิธีสยุมพรจะจัดขึ้นในวันพรุ่งนี้ แต่เพิ่งมาบอกในวันนี้ ซึ่งระยะทางระหว่างเมืองคันธปุระและเมืองอโยธยานั้นไกลกันมากคงจะไปไม่ทันเป็นแน่ แต่พหุก็ได้อาสาที่จะเป็นผู้บังคับราชรถให้ โดยที่พระนลนั้นมีฝีมือการบังคับราชรถให้รวดเร็วดังพายุได้ ทำให้ท้าวฤตุปรณะอัศจรรย์และทึ่งในความสามารถยิ่งนัก และตรัสว่าหากพหุสอนวิธีบังคับราชรถให้ได้รวดเร็วอย่างนี้แก่พระองค์ พระองค์ก็จะสอนกลเม็ดการเล่นสกาให้แก่พหุด้วย ซึ่งทั้งสองก็ได้แลกเปลี่ยนวิชาความรู้กันระหว่างทางจนมาถึงกรุงอโยธยาภายในเวลาเพียงวันเดียว ซึ่งทำให้กลีที่สิงพระนลอยู่นั้น ต้องรีบหนีออกจากร่างของพระนลเพราะหากเล่นพนันสกากันอีกต้องแพ้พระนลอย่างแน่นอน จึงทำให้พระนลมีสติคืนกลับมาในสภาพเดิมทุกประการ
          เมื่อมาถึงเมืองคันธปุระ นางทมยันตีก็ได้ร้องเพลงอยู่ในม่านกั้นให้ทุกคนที่มาร่วมพิธีสยุมพรในครั้งนี้ได้ฟัง อันเป็นเรื่องของนางกับพระนล ซึ่งมีใจความตั้งแต่เริ่มมีใจนึกถึงกัน พบกันครั้งแรกและเรื่องราวของทั้งสองต่างๆนาๆตามลำดับ จนกระทั่งพลัดพรากจากกัน พระนลในร่างของพหุได้ฟังก็โศกเศร้าเสียใจและเผลอร้องให้ออกมาโดยที่คนอื่นๆได้แต่นั่งเฉยๆและไม่เข้าใจและซาบซึ้งใดๆ นางทมยันจึงให้พาพระโอรสและพระธิดาของนางออกมาให้พหุได้เห็น พหุได้เข้าไปหาและโอบกอดลูกทั้งสองด้วยความรักและเอ็นดูสุดประมาณ แล้วนางทมยันตีก็ปรากฏตัวออกมา และขอให้พหุกลับคืนร่างเดิม พหุจึงได้สวมภูษาแล้วก็กลับกลับคืนร่างเดิมเป็นพระนลอีกครั้ง ต่างก็สวมกอดและร่ำให้ดีอกดีใจและสลบลงไป ณ ที่นั่น ทำความปลาบปลื้มและตื้นตันใจแก่ทุกๆคนที่ได้เห็นและรับรู้เรื่องราวของทั้งคู่ แล้วก็ช่วยกันทำให้ฟื้นขึ้นมาอยู่ร่วมกันอีกหลังจากที่ต้องผจญชะตากรรมต่างๆนาๆ โดยที่ทุกคนที่มาร่วมงานและได้รับรู้เรื่องราวของทั้งคู่ ก็ไม่ได้เสียใจหรือโกรธแค้นใดๆ ต่างเห็นอกเห็นใจและช่วยเหลือตลอดจนอวยพรให้ทั้งคู่ได้สมหวังในชีวิตคู่อีกต่างหาก
             หลังจากนั้นพระนลก็ได้พานางทมยันตีพร้อมด้วยพระโอรสและพระธิดากลับสู่เมืองนีษระของพระองค์เพราะครบกำหนด ๓ ปีพอดี โดยพระนลได้ไปท้าปุษกระมาเล่นพนันสกากันอีกครั้ง ซึ่งในคราวนี้ปุษกระเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ถึงแม้ทวารบรจะสิงสกาอยู่ก็ตาม ทำให้ทวารบรต้องรีบหนีไปก่อนที่ความชั่วร้ายจะแตกและตัวเองอาจมีภัยได้ พระนลเล่นชนะทุกครั้ง แต่พระนลก็ให้โอกาสปุษกระได้อาศัยอยู่ในเมืองต่อไป ไม่ได้เนรเทศออกนอกเมืองไปแต่อย่างใด พระนลและนางทมยันตีก็ได้รับการอภิเษกให้ขึ้นครองราชย์สมบัติอันเป็นของพระองค์มาแต่เดิมอีกครั้ง โดยทั้งสองพระองค์ได้ทรงปกครองและทำนุบำรุงบ้านเมือง อาณาประชาราษฎร์ด้วยทศพิธราชธรรม ทำให้เกิดความสุขและความร่มเย็นสืบมาตราบจนสิ้นอายุขัย

 

ค.  บทสรุปส่งท้าย

 

       เคยได้ยิน และได้รับการสั่งสอนจากพ่อแม่ และคนเฒ่าคนแก่ในอดีต ตลอดจนครูบาอาจารย์ทั้งที่เป็นพระสงฆ์ และฆราวาสอยู่บ่อยๆว่า “โจรปล้นสิบครั้ง ไม่เท่ากับไฟไหม้ครั้งเดียว โจรปล้นสิบครั้ง ไม่เท่ากับเสียการพนันครั้งเดียว” และเรื่องนี้ยังให้ข้อคิดเตือนใจอีกว่า

๑.) ทุกคนต่างก็มีกรรมที่ต้องชดใช้

๒.) คนดีตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้

๓.) ธรรมะย่อมชนะอธรรม

๔.) ทุกชีวิตทุกวิญญาณต่างก็เวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏจนกว่าจะบรรลุพระนิพพาน

๕.) คู่บุญบารมี(บุพเพสันนิวาส)กันแล้วไม่แคล้วกันหรอก

 

   (ดยเฉพาะคำสอนของพระพุทธองค์ที่ว่า... ให้มีสติ ไม่ประมาททุกเวลา(ทุกขณะจิต) อย่าเปิดโอกาสให้แก่มาร...หรือ อย่าให้มารได้ช่อง...นั้นเอง!)

 

 

 

             *****************************

 

                             จาก ศิษย์ตถาคต

                              ๒๙ ธันวาคม ๒๕๕๕




วิปัสนากรรมฐาน

วิไลกัลยา รักแสนเศร้าของพระองค์ดำ article
สุวรรณสิรสาชาดก article
กรรมฐาน อาวุธทางปัญญา article
๑๕ วัดต้นแบบปฏิบัติธรรมสติปัฏฐาน ๔
จำปาสี่ต้น
พระเอกนางเอก article
ปลาบู่ทอง article
ตัวอย่างวิญญาณของพ่อช่วยลูกชายให้ปลอดภัย
วิปัสสนากรรมฐาน article
กรรมของ "พระรถ-เมรี"
พาราณสิราชชาดก article
สังข์ทอง - รจนา article
ท้าวจตุโลกบาล article
ตำนานการบูรณะพระปฐมเจดีย์ และการสร้างพระประโทนเจดีย์ article
ทิณวงศ์ชาดก
สิงหไกรภพ article
กุดสะราชชาดก : สังข์ศิลป์ชัย article
พระโคบุตร article
มณีพิชัย
คู่บุญบารมี article
กรรมข้ามภพชาติ article
ความลับสวรรค์ article
ความลับสวรรค์ article
อำนาจกรรม article
ฉัททันตชาดก : กรรมของพญาช้างฉัททันต์ article
นิทานชาดก : อ้ายร้อยกาบลาน article
ฤาษีหลอกกินเหี้ย article
บาปกรรม และนรกมีจริง article
พระอริยะเจ้า : ที่พึ่งของเวไนยสัตว์ article
สติปัฏฐาน 4 article



Copyright © 2010 All Rights Reserved.